రైలు స్టేషను

పుట్టింటికొచ్చిన నిండు చూలాలు
అస్సు బుస్సంటు మెల్లగా
బంధువులంతా చూస్తుండగా
బాధ గా మూల్గుతూ గట్టు పైన చేరింది

నెలలు నిండినట్టున్నాయి
వందల కళ్ళకు వెలుగు నివ్వగల పాపలు
కొంప తడిసిన గండు చీమల్లా
బిలబిల మని పుట్టుకొచ్చాయి

వారి బ్రతుకు భారాన్ని తాము మోస్తామని
కట్నమడిగే ఎర్రచొక్కా మేన మామలతో
తన కడుపాకలి పొట్లాను కట్టి
బటణీలని అబద్ధమాడి పైసలడిగే తమ్ముళ్ళతో

తనపని ముగిసిందని తలుపు తాళమెట్టి
చేతులు దులుపుకుని బయటకెల్లే తాతలతో
ఇవేమి పట్టనట్టు నీళ్ళాడి
తలోదారి పట్టిన పచ్చి బాలింతలతో

నిజ జీవితానికో అద్ద మాకూడలి



puTTinTikoccina ninDu cuulaalu
assu bussanTu mellagaa
bandhuvulantaa cuustunDagaa
baadha gaa muulgutuu gaTTu paina cErindi

nelalu ninDinaTTunnaayi
vandala kaLLaku velugu nivvagala paapalu
kompa taDisina ganDu ceemallaa
bilabila mani puTTukoccaayi

vaari bratuku bhaaraanni taamu mOstaamani
kaTnamaDigE erracokkaa mEna maamalatO
tana kaDupaakali poTlaanu kaTTi
baTaNeelani abaddhamaaDi paisalaDigE tammuLLatO

tanapani mugisinDani talupu taaLameTTi
cEtulu dulupukuni bayaTakellE taatalatO
ivEmi paTTanaTTu neeLLaaDi
talOdaari paTTina pacci baalintalatO

nija jeevitaanikO adda maakuuDali

ఉదయం

నల్ల బుడగ గుత్తుల్లా కలలు
అలరిస్తున్నాయి, మత్తునిస్తున్నాయి

భళ్ళని పగిలిన శబ్దానికి
ఉలిక్కిపడి సూర్యుడు ఉదయించాడు

నిద్ర కన్నుల ఎరుపు తూర్పంతా పరిచాడు
భయమేసిన కోడి కేక పెట్టింది

బుజ్జాయి మెడగంట, గోపురం మీద సుప్రభాతం
ఎదురింట్లో సంగీత పాఠాలు

అలిగిన రాతిరి, నిశ్శబ్దాన్ని చీకటి సంచీలో
దాచి దాంతో ఉడాయించింది . బద్ధకం ఇక్కడొదిలేసింది

నిద్ర నాకిక రానని మొరాయించింది.

అబ్బా !! ....... అప్పుడే రాత్రెళ్ళిందా ?

nalla buDaga guttullaa kalalu
alaristunnaayi, mattunistunnaayi

bhaLLani pagilina Sabdaaniki
ulikkipaDi suuryuDu udayincaaDu

nidra kannula erupu tuurpantaa paricaaDu
bhayamEsina kODi kEka peTTindi

bujjaayi meDaganTa, gOpuramekkina
em es subbalakshmi, edurinTlO sangeeta paaThaalu

aligina raatiri niSSabdaanni ciikaTi sanciilO
daaci uDaayincindi. baddhakam ikkaDodilEsindi

nidra naakika raanani moraayincindi.

abbaa appuDE raatreLLindaa ?

కొత్త జగతికి పునాదులేద్దాం

కన్నీళ్ళను తుడిచేసినా
చిరునవ్వులు పూయించినా
రహదారిన నడిపించినా
నీ కోసం కాదది నేస్తం

నీ కష్టం చూసి చెమరే కళ్ళివి
ఆ బాధను తెలిసి పగిలే ఎదయిది
నాన్న అన్నల ప్రేమల కన్నా
సడలక అల్లిన స్నేహమిది

గతమని బేలగ సద్దుకుపోకు
రుణమని చేతులు దులుపుకు పోకు
చీలికలయ్యే నీ బ్రతుకును చూస్తూ
చింతను ఒదిలి ఏల మనగల?

ఆరేదీపానికి అడ్డుగు పెట్టిన
చేతులు నెట్టుక్కు పక్కకు పోకు
స్నేహం అర్ధం తెలిసిన మనుషులు
కోటికి ఒక్కడు లేని జగతిది

మంటలొ నిన్ను ఒదిలై అంటె
వింటానని నీ కెంతటి ఆశ ?
నీ నీడను గుండెలొ నింపినవాడిని
వదిలై అంటే ఏమైపోను ?

ముత్యము వంటి నిన్ను ఒంటరిగ
పందుల ముందు ఒదలను నేస్తం
చేయిని కలిపి నాతో నడువు
కొత్త జగతికి పునాదులేద్దాం !!

శృతి గారి "వెళ్ళిపో నేస్తం " కవితకు నా స్పందన
http://manaanubhoothulu.blogspot.com/2008/12/blog-post_7433.html


kanneeLLanu tuDicEsinaa
cirunavvulu puuyincinaa
rahadaarina naDipincinaa
nee kOsam kaadadi nEstam

nee kashTam cuusi cemarE kaLLivi
aa baadhanu telisi pagilE edayidi
naanna annala prEmala kannaa
saDalaka allina snEhamidi

gatamani bElaga saddukupOku
ruNamani cEtulu dulupuku pOku
ciilikalayyE nee bratukunu cuustuu
cintanu odili Ela managala?

aarEdeepaaniki aDDugu peTTina
cEtulu neTTukku pakkaku pOku
snEham ardham telisina manushulu
kOTiki okkaDu lEni jagatidi

manTalo ninnu odilai anTe
vinTaanani nee kentaTi aaSa ?
nee neeDanu gunDelo nimpinavaaDini
vadilai anTE EmaipOnu ?

mutyamu vanTi ninnu onTariga
pandula mundu odalanu nEstam
cEyini kalipi naatO naDuvu
kotta jagatiki punaadulEddaam !!

కాసే దమ్మీగుండెలకుంది

కార్గిల్‌ గుండెలొ చిందిన రక్తపు
మరకలు ఇంకా చెరగనెలేదు
ముంబాఇ వీదిలొ పేలిన బాంబుల
ప్రతిధ్వనులింకా అణగట్లేదు

గాయంపైనా కారమద్దుతు
నపుంసకత్వము ఎత్తిచూపుతు
అమాయక జనాల్ని అంతంచేసే
వికృతచేస్ఠులు ఎదురు నిలిస్తే

శాంతి పేరుతో చేతులు కట్టి
రెండో చెంపను వారికి చూపే
రాజకీయపు నిర్వీర్యతలో
ఎంతకాలమీ అణిగిన బ్రతుకులు ?

చంద్రుని పైన జెండా పెట్టాం
పైరేట్టు షిప్పును మట్టం చేశాం
అంటూ గంతులు వేసేస్తున్నాం
బాంబుల బెడ్డుపై నిదురిస్తున్నాం

తళతళలాడే తుపాకులుండీ
తలలు తీయగల సైన్యం ఉండీ
బరితేగించిన మత పిశాచులను
మసిగా మార్చే తరుణం రాదే ?

స్వతంత్రమొచ్చీ భయంగ బ్రతికే
బానిస బ్రతుకులు మనకిక వద్దు
శాంతి మంత్రము తాతకు వదిలి
భద్ర కాళివై బయటకు కదులు

సుబాసు బోసు భగత్‌ సింగుల
ఉడుకు రక్తము మనలో ఉంది
అందిన కత్తిని ఒడిసి పట్టుకుని
ముష్కర తలలను కసిగా తీద్దాం

తల్లిని తమ్ముని కాపాడెందుకు
నేతల సలహాలక్కరలేదు
పిచ్చిదొ మంచిదొ కత్తొకటియ్యి
కాసే దమ్మీగుండెలకుంది


kaargil gunDelo cindina raktapu
marakalu inkaa ceraganelEdu
mumbaai veedilo pElina baambula
pratidhvanulinkaa aNagaTlEdu

gaayampainaa kaaramaddutu
napumsakatvamu etticuuputu
amaayaka janaalni antamcEsE
vikRtacEsThulu eduru nilistE

Saanti pErutO cEtulu kaTTi
renDO cempanu vaariki cuupE
raajakeeyapu nirveeryatalO
entakaalamee aNigina bratukulu ?

candruni paina jenDaa peTTaam
pairETTu shippunu maTTam cESaam
anTuu gantulu vEsEstunnaam
baambula beDDupai niduristunnaam

taLataLalaaDE tupaakulunDii
talalu teeyagala sainyam unDii
baritEgincina mata piSaaculanu
masigaa maarcE taruNam raadE ?

swatantramoccii bhayamga bratikE
baanisa bratukulu manakika vaddu
Saanti mantramu taataku vadulu
kraanti padhamlO bayaTaku kadulu

subaasu bOsu bhagat singula
uDuku raktamu manalO undi
andina kattini oDisi paTTukuni
mushkara talalanu kasigaa teeddaam

tallini tammuni kaapaaDenduku
nEtala salahaalakkaralEdu
piccido mancido kattokaTiyyi
kaasE dammeegunDelakundi

చెంతకు రాకే చందన గంధీ !!

పట్టుపరికిణీ బొట్టూ కాటుక
బుగ్గన నొక్కు చక్కని నవ్వు
ఘల్లను గజ్జెలు సిగన మల్లెలు
సిగ్గును పంచుతు కళకళ లాడుతు
ముస్తాబయ్యిన తమరి ఊహలే

చిత్తరువయ్యి యెదలో చేరి
ఇంతటి అలజడి రేపగలిగితే
నాలో పైత్యము పెంచగలిగితే
నువ్వే కొంచెము కనికరమంది
చెంతన చేరి కుశలమడిగితే ?

తట్టుకునెను నిలబడగలనా ?
ఎండు కట్టెలా బిగుసుకుపోనూ
మాటలు రాక తడబడిపోనూ
అందుకె పెట్టక నన్నిబ్బంది
చెంతకు రాకే చందన గంధీ !!

paTTuparikiNee boTTuu kaaTuka
buggana nokku cakkani navvu
ghallanu gajjelu sigana mallelu
siggunu pancutu kaLakaLa laaDutu
mustaabayyina tamari uuhalE

cittaruvayyi yedalO cEri
intaTi alajaDi rEpagaligitE
naalO paityamu pencagaligitE
nuvvE koncemu kanikaramandi
centana cEri kuSalamaDigitE ?

taTTukunenu nilabaDagalanaa ?
enDu kaTTelaa bigusukupOnuu
maaTalu raaka taDabaDipOnuu
anduke peTTaka E ibbandii
centaku raakE candana gandhii !!

ప్రేమ - ప్రగతి

వేదన వేడిని సాధన చెయ్యి
ప్రగతి పధానికి పునాదినెయ్యి
విరిగిన గుండెను బలిచేసెయ్యి
బ్రతుకును గెలుపుగ మలిచేసెయ్యి

గడవని రాత్రులు గుండెను కోస్తే
భయపడి నడకను ఆపకు నేస్తం

మబ్బులు సూర్యుని కప్పినరోజు
ఉదయం నీకిక రాదని కాదు
చీకటి నిండిన గ్రహణము నాడు
పున్నమి చంద్రుడు రాడని కాదు

కాలం కాటుకు ఒగ్గిన తలతో
చీకటి మాటున అజ్ఞాతములో
మెల్లగ సాగే నడకల సవ్వడి
పరుగుగ మార్చే సమయం ఇప్పుడు

అబ్బురపెట్టే వెలుగు తోడుగా
మబ్బులు విడివడి ఉదయం అదిగో
గగనపు ఎత్తులు నీవే నంటూ
గ్రహణం వీడిన పున్నమి అదిగో

vEdana vEDini saadhana ceyyi
pragati padhaaniki punaadineyyi
virigina gunDenu balicEseyyi
bratukunu gelupuga malicEseyyi

gaDavani raatrulu gunDenu kOstE
bhayapaDi naDakanu aapaku nEstam

mabbulu suuryuni kappinarOju
udayam neekika raadani kaadu
ceekaTi ninDina grahaNamu naaDu
punnami candruDu raaDani kaadu

kaalam kaaTuku oggina talatO
ceekaTi maaTuna ajnaatamulO
mellaga saagE naDakala savvaDi
paruguga maarcE samayam ippuDu

abburapeTTE velugu tODugaa
mabbulu viDivaDi udayam adigO
gaganapu ettulu neevE nanTuu
grahaNam veeDina punnami adigO

మౌనం

మాటలు పెదవులు దాటకపోతే
తలపులు మదిలో లేవని కాదు
ఆశను ముఖతా తెలుపకపోతే
యెదలో అలజడి లేదని కాదు
భావము బయటకు పెగలకపోతే
భారము హృదిలో లేదని కాదు

రగిలిన గాయం మానేటందుకు
కాలం నదిలో అడ్డమీదుతూ
మౌనం మందును మనసుకు పులిమి
ముందుకు సాగే పయనం నాది

ఓపిక పట్టే సమయం లేదు
ఆవలి తీరం దరిలో లేదు
ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసే అలలకు
భయపడి ఆగే తరుణం కాదు

మౌనం మందును మనసుకు పులిమి
ఆగక సాగే పయనం నాది


maaTalu pedavulu daaTakapOtE
talapulu madilO lEvani kaadu
aaSanu mukhataa telupakapOtE
yedalO alajaDi lEdani kaadu
bhaavamu bayaTaku pegalakapOtE
bhaaramu hRdilO lEdani kaadu

ragilina gaayam maanETanduku
kaalam nadilO aDDameedutuu
mounam mandunu manasuku pulimi
munduku saagE payanam naadi

Opika paTTE samayam lEdu
aavali teeram darilO lEdu
ukkiri bikkiri cEsE alalaku
bhayapaDi aagE taruNam kaadu

mounam mandunu manasuku pulimi
aagaka saagE payanam naadi